Donderdagavond 9 oktober om half acht begon het hart van de bestuursleden van Indigo sneller te kloppen.

Hoeveel belangstellenden zouden afkomen op de forumavond in de Kunsthal?? Een handjevol of een zaal vol?

Het werd uiteindelijk een zaal vol. Om acht uur bleek dat er meer dan 70 mannen en vrouwen waren gekomen om te luisteren naar vier inleiders. Die op hun beurt allemaal iets zouden zeggen over het pamflet van Indigo ‘een museum en centrum voor hedendaagse kunst in Almelo, droom of werkelijkheid?’

Het geheel stond onder leiding van Gerard Smink.

Voor de pauze bestookte hij de inleiders met zijn vragen, na de pauze werd de zaal er bij betrokken.

Rob Smolders van Tricot, een onlangs geopend museum in Winterswijk, beet het spits af.

Hij zei dat de ontstaansgeschiedenis in Winterswijk, een gemeente met 30 duizend inwoners, uniek was en niet te kopiëren. In twee jaar tijd is daar een oude textielfabriek omgebouwd tot museum. In financiële zin voornamelijk met behulp van eigen vermogen, de gemeente en 350 duizend euro Europese subsidie.

Hij was tot zijn verbazing geen knelpunten tegengekomen bij de planontwikkeling.

Wel hamerde hij er op dat de financiële en inhoudelijke onderbouwing van een ondernemingsplan moet kloppen.

Wethouder van Cultuur Bert Kuiper vertelde dat hij bezig is om een inhaalslag te maken met het cultuurbeleid in Almelo. In het najaar zal de gemeenteraad zich moeten uitspreken over het uitvoeringsplan van de cultuurnota. Daarbij zal er ook een knoop worden doorgehakt over de toekomst van Hof 88 en dus van de Kunsthal.

Hij vindt het initiatief van Indigo meer dan de moeite waard, maar wil het voortouw bij het particulier initiatief laten. Hij adviseert Indigo op zoek te gaan naar commitment en draagvlak.

Desgevraagd is hij bereid om zitting te nemen in een comité van aanbeveling en als eerste 100 euro te betalen voor het lidmaatschap van een op te richten ‘club van 100’.

Hans van den Dobbelsteen, architect in Hengelo, heeft ervaring met het transformeren van oude gebouwen naar een nieuwe bestemming. Hij liet ondermeer foto’s zien van geslaagde voorbeelden in Hengelo, maar ook van ver daarbuiten, namelijk Sjanghai in China.
Aan de hand van de foto’s maakte hij duidelijk dat het idee om oude textielpanden op het Indiëcomplex om te toveren tot een museum en centrum voor hedendaagse kunst absoluut geen fictie is.

Als advies gaf hij mee om de zaken stap voor stap aan te pakken, mede afhankelijk van de beschikbare financiën.

Tot slot stak, als vierde inleider, Martha Haveman van galerie ‘Beeld en Aambeeld’ uit Enschede Indigo een hart onder de riem om vooral toch door te gaan met de plannen. Ze zei dat goed moet worden nagedacht over de inhoud en dat het museum/centrum onderscheidend moet zijn. Ook vindt zij dat het aanvullend moet zijn en boven de grote goede middenmoot zou moeten uitsteken. En de planontwikkelaars moet vooral een beetje autoritair zijn en met passie aan de klus gaan werken.

Na de pauze zei Jan Kamst, directeur van de woningbouwstichting St. Jozef, maar deze avond acterend als voorzitter van de stichting Helicon, dat hij het initiatief van Indigo van harte ondersteunt. Hij bood aan om samen met Indigo de krachten te bundelen. “Het museum/centrum moet boven het nivo van Almelo uitstijgen, toegevoegde waarde hebben en moet geen kopie zijn van iets dat al bestaat”, aldus Kamst.

Een andere reactie uit de zaal die het vermelden waard is, was die van de heer Wibbens, lid van het College van Bestuur van het ROC. Hij ziet samenhang tussen de plannen van het ROC en het plan van Indigo. Hij denkt daarbij aan het opleiden van de ‘kunststudenten’ van het ROC en meer specifiek aan het huren van ruimten voor die opleiding.

Hij adviseert Indigo om de doelstellingen helder te formuleren, duidelijke keuzes te maken en het museum/centrum een eigen smoel te geven.

Aanwezig was ook de heer Stegeman, vertegenwoordiger van Ter Steege, projectontwikkelaar en eigenaar van het Indiëcomplex. Hij stak niet onder stoelen of banken dat Ter Steege de ontwikkelingen met grote belangstelling volgt. Als er een goed programma ligt dan is het mogelijk om de gebouwen met historische waarde in te passen. Omdat ze dan een meerwaarde voor het gebied betekenen. Hij pleit er voor te kijken naar een goeie aansluiting met het centrum van de stad. Ter Steege is in de planontwikkeling zodanig flexibel dat, als de plannen van Indigo op korte termijn concreet worden, zaken naar voren gehaald kunnen worden.

Om 10 uur sloot Gerard Smink de avond af.

Indigo is nu aan zet om, samen met een aantal sterk geïnteresseerde partijen, de plannen verder door te ontwikkelen, een ondernemingsplan te maken en een groep van sympathisanten (‘’de club van 100) om zich heen te verzamelen. In het voorjaar van 2009 moet dat ondernemingsplan klaar zijn.

Daarna bleef het nog een uur lang geanimeerd in de Kunsthal, waarbij met een drankje en een hapje nieuwe kontakten werden gelegd en bestaande verder werden verstevigd.